دستگاه خشك كن فيلم در كارگاههاي ليتوگرافي به «شرانك« معروف مي باشد و عبارت از محفظه اي است كه فيلم بعد از مراحل ظهور , ثبوت و شستشو داخل آن قرار مي گيرد.هواي سرد يا گرم درون محفظه جريان مي يابد.معمولا”براي كارهاي خطي و يكرنگ از باد گرم و براي كارهاي هافتن وچند رنگ از باد سرد استفده مي شود.استفاده از جريان هواي گرم براي كارهاي رنگي اين احتمال را مي دهد كه جابجائي و تغيير اندازه فيلم حاصل شود.

دستگاه فوق داراي قابهائي است كه گيره هائي به آن متصل مي باشد .گيره ي مذبور, فيلم را درون دستگاه در معرض هواي جاري قرار مي دهد.

اين وسيله داراي تايمر است كه پس از انقضاي زمان تعيين شده , دستگاه خاموش مي شود.

دستگاه مزبور,برش فيلم را به خوبي و به نحو مطلوب انجام مي دهد. اين دستگاه داراي صفحه ي مدرج  مي باشد و بدين وسيله مي توان فيلم را برطبق اندازه ي مناسب و صاف بريد.برش 90ٍدرجه اضلاع فيلم نيز با دستگاه برش فيلم امكان پذير است. فيلم به هنگام برش, توسط, اهرم, روي سطح شيشه اي دستگاه محكم مي شود.

عمل برش فيلم به وسيله تيغه ي گرد با حركت دوراني و جانبي صورت مي گيرد.

دستگاه برش فيلم  در انواع و ابعاد گوناگون توليد شده است.

 

این آخرین مرحله ظهور فیلم لیتوگرافی می باشد.

 

بخش های مختلف دستگاه عبارت هستند از

a= ورودی فیلم                                      c= قسمت فیکسر

b = قسمت ظهور فیلم                    d= شست و شوی فیلم

e= کانال خشک کن فیلم

کنترل کیفیت و تهیه زینک

 

در مراحل یک کار چاپی مثلاً چاپ یک مجله یا روزنامه که از بخش حروف چینی و تهیه فیلم  خارج شد، مسئولیت ادامه کار به بخش دیگری وارد می شود که در این مرحله فیلم های نگاتیو یا پزیتیو را برای تهیه زینک آنها به کار می برند.

همه عکسها یابه صورت تماصیر خطی، مانند نقاشی های سیاه و سفید و نمودارها و طرح های هنری یا به صورت تصاویر رنگی، مانند عکسی با رنگ های فراوان و فاقد خطوط مشخص هستند.

هر یک از این دو نوع عکس نیازمند روشهای گوناگون عکاسی اند که د ر بخش چاپ به هنگام نگاه کردن به تصویر زیبایی که با چهار رنگ چاپ شده باشد، اصطلاً گفته می شود که «ترام هایش روی هم خورده». واقعیت این است که رنگ ها (ترام ها) کنار هم چاپ می شوند، زیرا اگر روی یکدیگر چاپ شوند، عمل ترکیب رنگ انجام نمی شود .

برای این که عمل ترکیب رنگ انجام شود، عکاس در موقع تفکیک به ترام هر رنگ زاویه ای خاص می دهد تا هنگام چاپ روی یکدیگر قرار نگیرند.

 

چاپچی برای خلق چنین اثری به چهار رنگ از یک تصویر نیاز دارد. یک زینک برای چاپ آبی، یک زینک برای چاپ زرد، یکی برای قرمز، یکی هم برای چاپ مشکی.

بنابراین در یک تصویر رنگی، چهاررنگ بالا باید از یکدیگر تجزیه شوند این کار را متصدی دوربین انجام میدهد. او از یک تصویر رنگی چهار بار عکاسی می کند و در دوربین خود هر بار از یک فیلتر شیشه ای با رنگی متفاوت بهره می گیرد. همچنین، در هر نوبت عکاسی از ترام استفاده می شود؛ بنابراین، هر رنگ به صورت الگوی نقطه ای یا ترام نیز در می آید.

 

امروزه دیگر مانند گذشته از فیلترهای رنگی استفاده نمی شود، بلکه تجزیهرنگ به طور خودکار در دستگاهاسکنر انجام می گیرد. این کار با گذراندن پرتویی از نور باریک و نقطه مانند بر سطح تصویر عملی می شود. بازتابش این پرتوی نور به دستگاه رایانه وارد می شود. رایانه رنگ ها را تجزیه کرده، درشتی و ریزی دانه های ترام را تعیین می کند تا آن که رنگ تصویر صحیح از آب درآید و با دیگر رنگ های موجود در تصویر هماهنگی داشته باشد.

محصول نهایی اسکنر عبارت است از چهار فیلم مجزا، یعنی همان چهار رنگ اصلی چاپ است که از هر یک برای ساختن و تهیه یک زینک استفاده می شود.

برای اطمینان از صحت ودرستی رنگ ها، یک نسخه ازکار که به نمونه چهار رنگ معروف است، تهیه شده، برای تأیید نزد سردبیر روزنامه یامجله ارسال می شود. همچنین درمورد مجموعه حروف و تصاویر خطی که تشکیل یک صفحه کامل را می دهند، پیش از مونتاژ کاملاً اطلاع حاصل کرد.

گذشته از موارد یاد شده، می توان دراین مرحله آخرین تغییرات و بررسی ها را روی نمونه ها انجام داد و برای مونتاژ ، ان ها را پاراف کرد.